روزهای اخرسال

روزهای رفته ی سال را ورق میزنم

چه خاطراتی که زنده نمی شوند.....

و چه روزها که دلم میخواست تا ابد تمام نشوند

و چه روزها که هر ثانیه اش یک سال زمان میبرد.

چه فکرها که آرامم کرد و چه فکرها که روحم را ذره ذره فرسود...

چه لبخندها که بی اختیار برلبانم نقش بست و چه اشک ها که بی اراده از چشمانم سرازیر شد.....

چه لبخندها که بی اختیار برلبانم نقش بست

چه اشک ها که بی اراده از چشمانم سرازیر شد....

چه آدم ها که دلم را گرم کردند

و چه آدم ها که دلم را شکستند.

چه چیزها که فکرش را هم نمیکردم و شد و چه چیزها که فکرم را پرکرد ونشد...

چه آدم ها که شناختم و چه آدم ها که فهمیدم هیچگاه نمیشناختمشان......

وچه........

و سهم یک سال دیگر هم یادش بخیر میشود.

کاش ارمغان روزهای که گذشت آرامشی باشد از جنس خدا......

آرامشی که هیچگاه تمام نشود....

به قول خسرو شکیبایی :

عید واقعی از آن کسی است که پایان سالش را جشن بگیرد ، نه آغاز سالی که از آن بی خبر است

«آخر سالتون قشنگ»

روزهای اخرسال...